Świece zapłonowe

Mało, kto rozumie sformułowanie „świeca zimna” czy „swieca gorąca” i wie, kiedy powinniśmy odstąpić od używania świecy polecanej przez producenta, dlaczego oraz jaką świecę wybrać by silnik pracował lepiej. Trudność ta powiększa wielość oznaczeń swiec różnych producentów. Postaram sie miarę możliwości szybko przybliżyć te informacje…

Podczas pracy silnika elementy robocze świecy muszą osiągnąć temperaturę roboczą w zakresie 500-800 stopni Celsjusza. Średnia temperatura tych elementów nie powinna spadać poniżej 500 stopni, ponieważ poniżej tej temperatury nie następuje zjawisko samooczyszczania. Natomiast górna granica tj. 800 stopni jest wyznaczona przez występowanie zjawiska samozapłonów.

Im wyższa jest wartość cieplna świecy tym większa jest jej odporność na przegrzanie i skłonność do zanieczyszczania się nagarem – świece „zimne”. Im niższa jest wartość cieplna świecy tym łatwiej się przegrzewa i powoduje samozapłony, ale też tym łatwiej wypala nagar na niej sie gromadzący- świece „gorące”. W silnikach słabo wysilonych należy stosować wobec tego świece „gorące”, czyli takie, które się łatwo nagrzewają. Wynika z powyzszego również, że do silników zuzytych, zarzucających świece olejem również powinniśmy stosować świece „gorące”. To samo dotyczy silników eksploatowanych w zimie na krótkich odcinkach. W skrajnych przypadkach użytkowanie silnika ze świecą zbyt „zimną” powoduje zanik iskry w warunkach panujacych w komorze spalania. Przećwiczyłem to zjawisko w silniku CC 700 kiedy w warunkach zimowej jazdy miejskiej świece wystarczały na kilka krótkich jazd, po czym nagar odłożony na elementach roboczych powodował upływ prądu i brak iskry w cylindrze.

Konstrukcja świecy

1. Nakrętka kontaktowa ułatwia mocowanie przewodu wysokiego napięcia i przekazywanie energii elektrycznej do kołka kontaktowego

2. Izolator ceramiczny zapewnia wysoką wytrzymałość dielektryczną, odporność na zmiany temperatury oraz dużą wytrzymałość mechaniczną   3. Kołek kontaktowy przekazuje wysokie napięcie w obszar szklanohermetyku

4. Korpus świecy umożliwia montaż świecy w gnieździe głowicy zapewniając dobre odprowadzenie ciepła   5. Uszczelniacz – szklanohermetyk – zapewnia idealna szczelność zespołu izolatora oraz bardzo dobre odprowadzanie ciepła.

6. Uszczelka zewnętrzna występuje w świecach z uszczelnieniem zewn. płaskim i pozwala doszczelnić połączenie: świeca – głowica silnika   7. Uszczelka wewnętrzna w postaci metalowego pierścienia zapewnia szczelność pomiędzy izolatorem oraz korpusem i odprowadza ciepło

8. Elektroda środkowa posiadająca rdzeń miedziany pozwala na szybkie odprowadzenie ciepła nie dopuszczając do powstania samozapłonów   9. Elektroda boczna wykonana jest ze specjalnego stopu Ni-Cr odpornego na obciążenia cieplne i zużycie elektroerozyjne

 

W 1978r firma Bosch zaczła stosować system amerykańsko-angielski, w którym zastosowano umowny wskaźnik liczbowy. Małe liczby (Np. 2..4) oznaczają świecę zimną, a duże (Np. 7…13) – swiecę gorącą. A ISKRA ma system odwrotny – czyli  F20 oznacza swiecę najbardziej „gorącą” a F155 najbardziej „zimna”. W momencie, kiedy pamiętamy kierunek oznaczeń danego producenta reszta jest już banalna.
Oznaczenia świec rosyjskich APS

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *